مریم بالوی فیلی فعال رسانه ای در یادداشتی تحت عنوان مادر وقتی دلش می گیرد نوشت : مادران وقتی دلشان تنگ می شود هیچ کس نمی فهمد چه طوفانی در دلشان می گذرد سکوت می کنند و به گوشه ای پناه می برند گاهی با نگاهشان دنبال ردّ خاطره ای می گردند که فقط خودشان می بینند مادران وقتی دلشان می گیرد نه گریه را جار می زنند و نه غصه را بلند می گویند دلتنگی شان را با خدا قسمت می کنند با دلشان حرف می زنند با مهربانی شان آرام می گیرند انگار تمام دنیا را در یک آه آرام خلاصه می کنند و دوباره بلند می شوند چون مادرند و مادر بودن یعنی حتی در اوج دلتنگی هم محکم ماندن.
تصویری این روزها در فضای مجازی در حال انتشار است از یک مادر که دلش تنگ شده است ایستاده است در میان خیابان در میان عبور آدم ها و خودروها چادرش را جمع کرده دست لرزانش را بالا آورده و غبار از قاب پسرش می زداید قاب غواص شهیدی که سال هاست در شلمچه جا مانده اما هنوز در دل مادر نفس می کشد این لحظه نه یک تصویر که تجسمی است از عاشقانه ترین ارتباط دنیا پیوندی که نه با مرگ نه با زمان نه با فاصله گسسته نمی شود.
مادر همیشه مادر است خوب بلد است مادری کند حالا همان دست ها همان دل آمده اند تا قاب فرزند را از غبار روزگار پاک کنند برای دل خودش برای دل آن پسری که در وصیت نامه اش نوشت: «مادرم! اگر شهید شدم ناراحت نباش… شهادت برای من زیباست».
این روزها در میدان زنجان هر رهگذری که رد میشود لحظه ای مکث می کند برای مادر برای آن چادر مشکی برای آن دست لرزان برای آن نگاه خیره که انگار هنوز دنبال رد پای رضاست اینجا میدان نیست محراب است و مادر در حال نماز عشق.
رضا آلاچمنی فرزند زنجان در شانزده بهمن ۱۳۴۵ چشم به جهان گشود و در بیستم دی ۱۳۶۵ شربت شهادت را نوشید بیست سال زندگی اما هزار سال افتخار غواصی که دل به آب زد تا خاک وطن را از دست دشمن نجات دهد حالا مادرش آمده تا خاک قابش را پاک کند همانطور که در کودکی اشک فرزندش را پاک می کرد حالا غبار با دست های مادر با اشک های مادر پاک می شود.
وصیت نامه رضا دل هر کسی را آتش می زند «مادرم! شهید که شدم شیرینی عروسی ام را پخش کن…» و مادر سال هاست که شیرینی صبر را پخش می کند با هر لبخند با هر دعا با هر غبارروبی او نه فقط مادر یک شهید است که مادر همه ماست مادر ایران.
در آستانه ولادت حضرت زهرا سلام الله علیها این قاب این مادر این لحظه یادآور حقیقتی است که فراموش نمی شود: مادران شهدا ستون های بی صدای این سرزمین اند آن ها نه فقط فرزند دادند که تمام هستی خود را بخشیدند و هر بار که دستی به قاب شهید می کشند انگار دوباره جان می دهند به خاطره ای که باید زنده بماند.
و حالا در این روز مادر در این روز ولادت باید ایستاد باید به احترام مادران شهید سر خم کرد باید فهمید که عشق الهی زیباست عشق مادر به فرزند زیباست جایی که هنوز شهدا نفس می کشند و مادران هنوز قلبشان عاشقانه می تپد.
#زن_کالا_نیست
#زن_تراز_انقلاب_اسلامی
#بانوی_ایرانی_مظهر_نجابت_الگوی_مقاومت
- منبع خبر : پایگاه خبری نوداد امروز
