روح جاودانه و مقدسی که بر فضای دراماتیک و ساختار نمایشی برخی حوادث و پدیده‌های دینی به ویژه قصه کربلا و عاشورا حاکم است به استحکام این خاطرات دامن می‌زند. چنانکه هنوز از تماشایشان متأثر می‌شویم و این پیام را می‌دهد که بیننده به این مفاهیم نیاز دارد.