شهادت، هنر مردان خداست و مقام معظم رهبری این هنر را به زیباترین شکل ممکن به نمایش گذاشت. درست زمانی که دشمنان خیال میکردند با حذف فیزیکیاش میتوانند ملت ایران را بیسرپرست و جبهه مقاومت را بی فرمانده کنند، او با نثار خون پاکش، میلیونها فرمانده از دل این ملت رویاند. مکتب او، امروز دیگر محدود به یک شخص نیست، بلکه به یک “رود خروشان” تبدیل شده است که هیچ سدی توان توقف آن را ندارد.
صبحگاه نهم اسفند ماه ۱۴۰۴، تاریخی که تا ابد در حافظه تمدنی ایران اسلامی با حسرت و حماسه گره خورده است، آسمان نیلگون میهن، شاهد فرود جنایتکارانه پرندههای آهنین دشمن بود. در این بامداد خونین، حضرت امام سید علی خامنهای (ره)، رهبر فرزانه و فرمانده کل قوا کشورمان، در میان آتش بمباران وحشیانه ائتلاف آمریکا و رژیم غاصب صهیونیستی، به دیدار معبود شتافت و به کاروان نورانی “شهدای زنده” پیوست
او رفت تا ما بمانیم. این جمله، خلاصهای از منطق شهادت مردی است که هشت دهه زیست مؤمنانه و مجاهدانهاش، او را به “روح مقاومت” در جهان اسلام بدل کرده بود. دشمن که تاب تحمل منطق نافذ و نفوذ معنوی او را نداشت، به زعم باطل خود، متوسل به آتش و فولاد شد؛ اما غافل از آن بود که حضرت امام خامنهای، سالها پیش، در مکتب حسین بن علی (ع) و در مسلک “شهادت گونه زیستن”، از قفس خاکی پرکشیده بود. او درست مانند مولایش علی بن ابیطالب (ع)، در محراب خدمت و در میانه جهاد تبیین و تدبیر، به دست شقی ترین اشقیای زمانه عروج کرد.
شهادت مظلومانه ایشان در بامداد نهم اسفند، پازل یک منظومه الهی را تکمیل کرد. او که همواره پرچمدار آرمان آزادی فلسطین بود و با منطق “مقاومت فعال”، طرح خاورمیانه جدید را به سخره گرفته بود، امروز با خون خود، شناسنامه قدس را امضا کرد. این خون که با خون سردار دلها، حاج قاسم سلیمانی و دیگر فرماندهان شهید درمیآمیزد، نهال مقاومت را به درختی تناور بدل میکند که سایهاش از نیل تا فرات و از تهران تا قدس را خواهد پوشاند. دشمنی که از مقابله با کلام نرمافزاری ایشان عاجز مانده بود، با این جنایت، نشان داد که در سراشیبی زوال قطعی قرار دارد.”انتقام سخت”، دیگر یک وعده نیست، بلکه تقدیری حتمی است که از دل این داغ بزرگ، شعله خواهد کشید و هیبت دروغین قدرتهای شیطانی و پوشالی را در هم خواهد شکست.
ملت ایران در مکتب او آموخته است که “اوج گرفتن در دل سختیها” یک هنر است. حضرت امام خامنهای، خود معلم این کلاس درس بود. هنگامی که دشمنان تصور کردند با هدف قرار دادن پیکر مبارکش، چراغ انقلاب را خاموش میکنند، روح بلند او در کالبد تک تک ایرانیان حلول کرد. “مکتب خامنهای” که بر سه رکن عزت، حکمت و مصلحت بنا شده بود، امروز از شخص به یک گفتمان تمدنی تبدیل شده است. از امروز، هر مادر ایرانی، یک “شهید خامنهای” را در آغوش خاطراتش میپروراند و هر جوان این مرز و بوم، سرباز راه او و منتقم خون پاکش خواهد بود. راه او، پر رهروتر از همیشه، تا آزادی قدس شریف و ساخت تمدن نوین اسلامی ادامه خواهد یافت.
هرچند قامت رعنای او از نظر ما پنهان شده و چشمان مشتاق میلیونها ایرانی از دیدن جمال نورانیاش محروم مانده است، اما یقین داریم که روح مطهرش، در بالاترین مراتب قرب الهی، در جوار مولایش حضرت حجت بن الحسن (عج) آرام گرفته است. همان مولایی که سالها در فراقش اشک ریخت و برای تعجیل ظهورش دعا خواند. امروز، او خود به کاروان یاران مهدی (عج) پیوسته تا از آن جهان نیز، راهبر کشتی طوفان زده امت اسلامی باشد. دلهای ما از این فراق، زخمی و داغدار است، اما روح ما به پشتوانه این خونهای مطهر، استوارتر از همیشه، به راه خود ادامه میدهد.
در آن بامداد خونین، گویی زمان از حرکت باز ایستاد. وقتی خبر شهادت مظلومانه حضرت امام خامنهای از دل آوار و آتش مخابره شد، نه تنها ایران، بلکه تمامی جهان اسلام در بهتی عمیق فرو رفت. خیابانهای تهران و دیگر شهرهای ایران، بیاختیار غرق در سیاهی و پرچمهای عزا شدند؛ اما در میان اشکها و نالهها، فریاد “الله اکبر” و “مرگ بر آمریکا” و “مرگ بر اسرائیل” بود که از حنجرههای داغدیده برمیخاست. مردم ایران، همانها که او آنها را “ولینعمتان” خود میخواند، ثابت کردند که این شهادت، پایان راه نیست، بلکه آغازی بر یک خیزش عظیم تاریخی است.
شهید امام خامنهای، میراثی بیشتر از سیاست و قدرت برای ملت خویش به یادگار گذاشت.” بیانیه گام دوم انقلاب” که امروز همچون منشوری طلایی پیش روی جوانان ایران است، نقشه راهی بود که او پیش از عروجش برای آینده ترسیم کرد. کتابها، تفسیرها و خطابههای نافذش، گنجینهای از حکمت و معرفت است که نسلهای آینده از آن سیراب خواهند شد. او نه تنها یک رهبر مجاهد، فرمانده نظامی و سیاسی، بلکه یک “معلم اخلاق” و “مربی معنوی” برای میلیونها انسان در سراسر جهان بود. جلسات درس خارج فقهاش، دیدارهای صمیمی با شاعران و هنرمندان، و همنشینی با خانوادههای شهدا، همگی نشان از روحی بلند و قلبی سرشار از عطوفت داشت. امروز، این میراث گرانبها، چراغ راه کسانی خواهد بود که مسیر تمدن سازی نوین اسلامی را ادامه میدهند.
حضرت امام سیدعلی خامنهای (ره) را شهید زنده میخواندند، زیرا زندگی اش سراسر جهاد و شهادت بود. امروز اما، این تعبیر به حقیقت پیوسته و او به معنای واقعی کلمه، “جاودانه” شده است. شهادت، هنرمردان خداست و او این هنر را به زیباترین شکل ممکن به نمایش گذاشت. درست زمانی که دشمنان خیال میکردند با حذف فیزیکیاش میتوانند ملت ایران را بیسرپرست و جبهه مقاومت را بیفرمانده کنند، او با نثار خون پاکش، میلیونها فرمانده از دل این ملت رویاند. مکتب او، امروز دیگر محدود به یک شخص نیست، بلکه به یک “رود خروشان” تبدیل شده است که هیچ سدی توان توقف آن را ندارد. روح بلندش در کالبد تاریخ جاری است و نامش تا ابد، زینت بخش حماسههای آزادگی خواهد بود.
#باید_برخاست
#بدرقه_آقای_شهید_ایران
#ایلام_دروازه_عتبات_عالیات
- منبع خبر : پایگاه خبری جزمان
